پنجشنبه ۲۳ دی ۱۴۰۰ - ۱۰:۳۱
کد خبر78904

ترجمه اختصاصی شهریار؛
ابرپروژه‌ها و زندگی هارمونیک با محیط زیست

ابرپروژه

انتقاد از پروژه‌های بزرگ به‌ویژه تأثیر آنها بر زیرساخت‌ها و اکوسیستم‌های محلی متمرکز بوده که به درخواست‌هایی برای برنامه‌ریزی بهتر و تعیین اهداف سازگار با محیط زیست تبدیل شده است. برنامه‌ریزان راه‌هایی را برای ترکیب فن‌آوری‌ها در پروژه‌هایی که به نفع محیط‌زیست هستند یا تطبیق پروژه‌ها برای ارائه راه‌حل‌هایی برای چالش‌های مختلف، اعم از اقتصادی یا زیست‌محیطی، ارائه می‌کنند.

شهریار تبریز - آذر کریم‌زاده: نسل جدیدی از ابرپروژه‌ها شامل شهرهای جدید «هوشمند» است که گامی مسئولانه به سوی پایداری است. سایر پروژه‌های بزرگ به مردم کمک می‌کنند تا در هماهنگی با محیط زیست زندگی کنند که از حفظ منابع گرفته تا محافظت از مردم در برابر بلایای طبیعی و در عین حال منافع اقتصادی را در بر می‌گیرد. توسعه مجدد شهری به لطف پروژه‌های محلی گام‌های بزرگی به جلو برداشته است، اما رویکردهای جدید به طور ایده ­آل به شهرهای پررونق در مقیاس بزرگ کمک می‌کنند. ابرپروژه‌ها، عظیم، غول پیکر و آینده‌نگر هستند. اینها ممکن است برای مثال، آسمان­‌خراش‌­هایی با سیستم­‌های حمل و نقل "چندهسته‌ای" یا پل‌های مقاوم در برابر زلزله باشند.

در این یادداشت در مورد ابرپروژه‌­ها، به ویژگی­‌های آنها و آنچه آنها را به ابزارهای شگفت‌­انگیزی برای توسعه در جوامع همیشه در حال تغییر ما تبدیل می‌­کند، نگاهی می‌اندازیم.

پروژه‌­های بزرگ علی‌­رغم ماهیت متنوع آنها که بسیار وسیع، پیچیده و منحصر به فرد هستند، چشم‌­اندازی آینده‌­نگرانه و نوآورانه به ارمغان می‌آورند که قادر به تغییر محیط‌­های ما است. پروژه‌های بزرگ معمولاً به سرمایه­‌گذاری‌های کلان - که گاهی به میلیاردها می‌رسد - و مشارکت‌های مطمئن و جدی در ورای مرزها و بخش‌ها نیاز دارند. نوآورانه و پیچیده، آنها خود با برنامه­‌های کاربردی متعددی سر و کار دارند. این پروژه‌ها که به بهترین فن­آوری‌ها مجهز شده‌اند، اغلب در آستانه طراحی و مهندسی قرار دارند و پایه‌های توسعه آینده را می‌سازند. پروژه‌های بزرگ اغلب در پاسخ به جمعیت رو به رشد، زیرساخت‌های فرسوده یا عدم دسترسی به آب، انرژی یا فن­آوری‌های هوشمند پیشرفت می­‌کنند. همانطور که برای سیستم­‌های حمل و نقل، آنها گاهی اوقات به پل‌­های طولانی­‌تر یا شبکه­‌های عرضی گسترده نیاز دارند.

مزایای پایدار ابرپروژه‌­ها

دو دهه گذشته شاهد افزایش پروژه‌­های بزرگ، طرح‌­های ساخت­‌و­ساز عظیم در همه بخش‌­ها و هزینه­‌های میلیاردها دلاری بوده است. گستره وسیع ژئوپلیتیک راه را بیش از پیش جهت مشارکت­‌های فرامرزی خصوصی و دولتی هموار کرده است و هم سرمایه­‌گذاران و هم تصمیم­‌گیرندگان را به این پروژه‌­های پرسود جذب می­‌کند.

ابرپروژه ها اغلب با حل چالش‌های بزرگ همراه هستند، اما تاریخ نشان داده است که اطمینان از اینکه راه‌حل‌های وعده داده شده بدون آسیب رساندن به محیط زیست واقعاً ارائه می‌شوند یا نه، امری بسیار پیچیده است. امروزه دیگر منافع سرمایه­‌گذاران در بطن یک پروژه مطرح نیست، بلکه دستیابی به نتایج پایدار اهمیت دارد. شیوه‌های ساخت‌وساز - که به دلیل نیاز به صرفه‌جویی در منابع و «راه‌حل‌های سبز» جدیدی که توسط دیجیتالی‌سازی به وجود آمده است - در حال حاضر پروژه‌هایی را ایجاد می‌کنند که محیط‌زیست را در اولویت قرار می‌دهند. ابرپروژه­‌های جدید حتی فراتر از این هم رفته، از حفظ منابع طبیعی و شهرهای هوشمند گرفته تا حفاظت از جوامع در برابر تغییرات آب و هوایی را نیز مدنظر قرار می‌­دهند.

ساخت‌­وساز آینده شهری به نفع محیط زیست

به جای واکنش به اثرات مضر اعمالی که به محیط زیست آسیب می‌­زند، چرا ساختارهایی ایجاد نکنیم که به نفع محیط زیست باشد؟ مثال‌هایی چون شهر هوشمند و سرمایه‌­گذاری در پروژه‌های چندملیتی مانند شبکه‌های عظیم انرژی تجدیدپذیر که انتشار کربن و وابستگی به سوخت‌های فسیلی را کاهش می‌دهند را می‌­توان در نظر گرفت.

این کلان­شهرها از A تا Z ساخته شده‌اند و از آنجایی که آنها مجبور نیستند با چالش‌های زیست‌محیطی که قبلاً در شهرهای فعلی ریشه‌دار شده‌اند، دست و پنجه نرم کنند، وقتی نوبت به محیط‌زیست می‌رسد، کار خود را با یک طرح خام شروع می­‌کنند. بُعد دیجیتال از ابتدا در زیرساخت­‌های کلیدی مانند جاده‌­ها، سیستم‌­های آب و شبکه‌­های برق به منظور بهینه‌­سازی مصرف انرژی ادغام شده است. از مرکز فن­آوری Konza  در کنیا تا منطقه تجاری بین‌المللی سونگدو در کره، این ابرشهرهای آینده از نظر اندازه و وسعت منابع و همچنین به عنوان زمینه‌های آزمایشی برای استفاده گسترده از فن­آوری‌های هوشمند که بالقوه قادر به کاهش آسیب‌های مراکز شهری روی محیط زیست هستند الهام‌بخش بوده‌­اند.

کنترل هزینه‌­ها در بطن ابرپروژه‌­ها

برنامه‌­ریزان پیش‌بینی‌ها برای حفظ مشارکت‌ها و همچنین هزینه‌ها را در طول اجرای پروژه‌­های بزرگ کاهش می‌دهند و ثبات بلندمدت پروژه را به خطر می‌اندازند. ابرپروژه‌­های موفق به خوبی برنامه­‌ریزی شده­‌اند و به مهارت­‌های گسترده، کنترل‌­های قابل اعتماد و تجزیه و تحلیل دقیق ریسک نیاز دارند. در نظر گرفتن ملاحظات اقتصادی، اجتماعی و نهادی از ابتدای فرآیند تضمین کننده بازده قابل توجه سرمایه‌­گذاری در بلندمدت و تأثیر مثبت و پایدار بر جامعه است.

یک پروژه بزرگ بهترین راه برای پیوند ملت­ها، فن­آوری­‌ها و ذهن‌­های نوآور است. این مجموعه از منابع در مورد دستیابی به چیزهای دست نیافتنی بی‌­نظیر است. به عنوان مثال، افزایش سطح دریاها، اسکان میلیون‌­ها نفر و امکان دسترسی به فن­آوری‌­های آینده برای کل مناطق. پروژه­‌های بزرگ در سرتاسر جهان به صورت جاه‌طلبانه‌­ای در حال توسعه هستند و زندگی روزمره روستائیان و ساکنان شهرها را به شدت متحول می‌­کنند. برخی در آستانه تکمیل هستند، برخی دیگر در دهه‌های آینده انتظار می‌­رود به سرانجام برسند. هنگامی که به درستی برنامه‌­ریزی شوند، بسیاری از آنها محور تغییرات مثبت هستند.

فن­آوری­‌های همیشه هوشمند

نوآوری در مقیاس بزرگ در رابطه با فن­آوری هوشمند می‌تواند برای اپلیکیشن ‌هایی با هر اندازه در مراکز شهری مفید باشد. هر شهری که در معرض مشکل رشد جمعیت و زیرساخت­‌های قدیمی قرار دارد، نمی­تواند کاربرد پتانسیل داده‌­های بزرگ و اینترنت اشیاء را نادیده بگیرد. به عنوان مثال، شهر سانتاندر در اسپانیا به عنوان شهر آینده مورد تحسین بسیاری قرار می‌­گیرد و اکنون به عنوان متصل­‌ترین شهر اروپا به حساب می­‌آید که از سال ۲۰۱۰، هزاران حسگر برای نظارت بر پارکینگ، سطح مونوکسیدکربن و موارد دیگر نصب شده است. داده‌­های جمع­‌آوری شده در حال حاضر به کاهش ۲۵ درصدی هزینه­‌های انرژی کمک کرده است. کلان­شهرهای دیگری مانند سنگاپور، بوستون و آرهوس از نوآورترین شهر اسپانیا که موفقیت خود را مدیون رویکرد منسجم خود در پذیرش فن­آوری­‌هایی است که می­تواند ردپای اکولوژیکی آن را کاهش دهد، مشاوره دریافت کرده­‌اند.

ابرپروژه‌­های آینده در خدمت منافع زیست‌­محیطی

گزارش‌های سلامت با محوریت محیط‌زیست نیاز به اقدام فوری و شدید دارند که ابرپروژه­‌ها می­‌توانند سهم بزرگی در این رابطه داشته باشند. در اینجا چند ایده آینده­‌نگرانه وجود دارد که برخی از آنها هنوز کامل نشده‌­اند:

· نیروگاه‌­های زمین­‌گرمایی: برای مدیریت افزایش شدید تقاضا برای باتری­‌های لیتیومی، استارت­آپ کالیفرنیایی پیشنهاد ساخت نیروگاه‌­هایی با قابلیت استخراج لیتیوم، روی و منگنز از آب دریا را دارد.

• آکوانت، دریاچه­‌هایی در صحرا: شرکت ژاپنی شیمیزو قصد دارد دریاچه‌­های مصنوعی در بیابان­‌ها ایجاد کند. گفته می‌شود که این دریاچه‌ها که از طریق شبکه‌ای از کانال‌ها از آب دریا پر شده‌اند، دما را کاهش داده و رطوبت را افزایش می‌دهند.

• باستان‌شناسی شهری: این پروژه که به ادغام معماری و اکولوژی در شهر می­‌پردازد، پس از طوفان کاترینا، یک ابرساختار شناور به نام NOAH در شهر نیواورلئان را طرح­‌ریزی کرد. این معماری- اکولوژی شهری که شامل صفحات خورشیدی، توربین‌های بادی و سیستم‌های جمع‌آوری و ذخیره‌سازی آب است، می‌تواند در تمام مناطق شهری ساحلی مورد استفاده قرار گیرد.