چهارشنبه ۱۴ اسفند ۱۳۹۸ - ۰۸:۲۲
کد خبر60624

جای خالی شهروندان و مشارکت‌های مهربانانه مردمی در کنار حافظان سلامت

جای خالی شهروندان و مشارکت‌های مهربانانه مردمی در کنار حافظان سلامت

خبر ورود ویروس کرونا به کشور و شیوع آن در شهرهای مختلف احساسات متفاوت و پر از تناقضی را برای مردم به همراه داشت، اما آن زمان که پرستاران از یک سو و نیروهای خدمات شهرداری ها از سوی دیگر تصاویر امیدبخش از تلاش خود را در رسانه های مجازی منتشر کردند، همه آن احساسات متناقض به وحدت رسید.

شهریار تبریز؛ پرستاران با فیلم و تصاویر پر امید خود پیام امید را منتشر کردند و یادآور شدند که هر چند ویروس کرونا نگرانی را بر دلها حاکم کرده اما با عشق و امیدواری، مبتلایان را برای طی دوران بیماری و مقابله با آن همراهی می کنند و همه درکنار هم بر روزهای سخت پیروز خواهیم شد.

در صحنه دیگر این ماجرا نیروهای زحمت کش خدمات شهری ایستاده اند که فروتنانه شبانه‌روز به ضدعفونی تمام اماکن عمومی پرداخته و شهر و خیابان‌هایش را از کوچکترین احتمال آلودگی پاک می کنند.

حافظان سلامتی که در خط مقدم مقابله با ویروس کرونا بوده و بی هیچ شکی از راهی که می روند، پیش از همه احساس امنیت روانی را که در روزهای نخستین خبر ورود کرونا می رفت با اضطراب جایش را عوض کند به همه هدیه دادند و ترس را به لبخند نشاندند.

حافظان سلامت خالصانه نخستین قدم ها را برداشته‌اند اما در این میان جای همراهی مهربانانه مردم خالی است. همراهی مهربانانه‌ای که در این برهه جز رعایت تذکرهایی که این روزها بارها از سوی رسانه‌ها تکرار شده، نیست.

کاهش تردد و استراحت در خانه شاید روال عادی زندگی را دستخوش تغییر کرده و دل‌ها در جستجوی نو شدن و انتظار فصل بهار هوای گشتن دارند، اما این توفیق اجباری نه تنها می‌تواند در برهه کنونی متضمن سلامتی تمامی اعضای خانواده باشد و شوک و استرس کمتری در شیوع ویروس به جامعه وارد کند، بلکه از سوی دیگر روزهای با هم بودن، بازی‌های خانوادگی، خانه تکانی‌های خانوادگی و در یک کلام باهم بودن شیرینی را می تواند رقم بزند.

از سوی دیگر حفظ بهداشت فردی و استرس ناشی از دور نگه داشتن خانه و خانواده از انتقال ویروس به زندگی شخصی گاهی باعث شده که نیروهای خدمات شهری شاهد رها شدن وسایل بهداشتی یکبار مصرف در کوچه و خیابان‌ها باشند، که در این لحظات باید یادمان باشد که جامعه همچون حلقه‌ ای در هم تنیده است که با معیوب شدن یکی حتما آن عیب گریبانگیر خودمان نیز خواهد شد. با رها کردن ماسک و دستکش های یکبار مصرف در کوچه و خیابان‌ها از ترس اینکه مبادا ویروس احتمالی آنها را با خود به محل کار و یا خانه ببریم، قطعا ویروس را در خیابان‌ و کوچه و درمیان همسایگان خود انتشار داده ایم که در این گردش باز هم سراغ خودمان خواهد آمد.

با تمامی این اوصاف کافی است پیام حافظان سلامت این شهر و سرزمین را با دلی باز بشنویم و پر امید و منطقی؛ خود، خانواده و شهرمان را با رفتارهای مناسب و مشارکت و همدلی در مقابله با هر نوع ویروس و مشکلی حفظ کنیم.
یادمان باشد؛ زندگی خالی نیست/ مهربانی هست/ سیب هست ایمان هست/ آری؛ تا شقایق هست زندگی باید کرد....

 یادداشت: یاسمین مولانا

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.
7 + 0 =